سحر شد...آن سحر شد...

کاش هرگز صبح نمی شد....

کاش کوفه می شکست ..آن شب میان آسمان بلوا نمی شد.

کاش نعلین علی در پای او هم پا نمی شد..

کاش مرغابی عشق از کوچه ها هرگز نمی رفت..

کاش آن قفل در و دیوار هرگز باز نمی شد..

کاش کوفه می شکست..آن شب میان آسمان بلوا نمی شد..

کاش در خوابی عمیق ملجم ز بستر پا نمی شد.

کاش شمشیر بلا از دست او آتش نمی خورد..

کاش فخر مومنین فرقش ز کین دو تا نمی شد.

کاش محراب علی (ع) از عشق او پروانه می شد.