مرگ قو را باور نداشتم .....

ناله های درد آلود  از دوری مادر .......

 

عاشقانه های یک قلب در فراق یار.......

 

ولی دلیل رفتن را میتوان فهمید.......

 

از سوزش یک عقل کمال طلب.....

 

گریستم برایت آنگونه که بر پدر میگریند...

 

روحت شاد.....حبیب محبیان عزیز