ناشکر از درد....بی نفس تر از صبر
خونین دل از جهل...................
به کجا برم شکایت......
به که گویم این حکایت.............
پس لااقل سرساعت در مجلس ترحیم شرکت کن....
شاید بر لبه ی دیوار جدایی ....
منتظر دیدن ات باشم...
آدمهای زندگیه من....رنگارنگارنگند....
نمیخواهم دنیای رنگارنگتان را.....
دنیای سیاه وسفید خودم را .....
در آغوش میگیرم.....
سلام .به وبلاگ من خوش آمدید.امیدوارم اوقات خوشی را اینجا تجربه کنید. اینجا نه خیلی ناراحت میشی نه خیلی سرحال...هرچی نوشتم واقعیت های زندگی هر آدمی میتونه باشه...من نه آدم افسرده ای هستم..نه خیلی بی خیال و سرخوش...فقط حساس و نکته بین .نظر بدید...انتقاد کنید ولی بااحترام...اگه چیزی یاد گرفتید دعام کنید...از حضور گرم و صمیمی تون متشکرم.....